24 Ιούν Άρθρο 300 ΑΚ – Ζημία από οικείο πταίσμα
Σύμφωνα με το άριθρο 300 του Αστικού Κώδικα «Αν εκείνος που ζημιώθηκε συντέλεσε από δικό του πταίσμα στη ζημία ή
στην έκτασή της, το δικαστήριο μπορεί να μην επιδικάσει αποζημίωση ή να μειώσει το ποσό της.»
Προκύπτει λοιπόν ότι, σε περίπτωση επέλευσης ζημίας, εάν ο ζημιωθείς έχει συμβάλει με υπαίτια συμπεριφορά του στην πρόκληση της ζημίας ή στην έκτασή της, επέρχεται μείωση ή και αποκλεισμός της αξίωσής του για αποζημίωση. Η διάταξη αυτή θεμελιώνει την αρχή της συνυπαιτιότητας του παθόντος και αποσκοπεί στην επιμερισμένη κατανομή της ζημίας μεταξύ ζημιώσαντος και ζημιωθέντος, σύμφωνα με τις αρχές της δικαιοσύνης και της εύλογης στάθμισης των εκατέρωθεν συμπεριφορών.
Για την εφαρμογή της διάταξης απαιτείται η συνδρομή υπαίτιας συμπεριφοράς του ζημιωθέντος, η οποία μπορεί να συνίσταται σε δόλο ή αμέλεια, καθώς και αιτιώδης σύνδεσμος μεταξύ της συμπεριφοράς αυτής και της επέλευσης ή της έκτασης της ζημίας. Δεν αρκεί οποιαδήποτε απλή συμβολή, αλλά απαιτείται η συμπεριφορά του παθόντος να έχει επηρεάσει ουσιωδώς το ζημιογόνο αποτέλεσμα.
Η εκτίμηση του βαθμού συνυπαιτιότητας και ο προσδιορισμός του ποσοστού μείωσης της αποζημίωσης ανήκει στην κρίση του δικαστηρίου, το οποίο σταθμίζει τις συγκεκριμένες περιστάσεις κάθε υπόθεσης, τον βαθμό πταίσματος των μερών και τη βαρύτητα της εκάστοτε συμβολής στη ζημία. Έτσι, είναι δυνατόν να επέλθει είτε μερική μείωση της αποζημίωσης είτε, σε εξαιρετικές περιπτώσεις, πλήρης αποκλεισμός της.
Η διάταξη του άρθρου 300 ΑΚ εφαρμόζεται ευρύτατα στη νομολογία, ιδίως σε υποθέσεις τροχαίων ατυχημάτων, ιατρικής ευθύνης και εν γένει αδικοπρακτικής ευθύνης, όπου η συμπεριφορά του παθόντος δύναται να έχει συμβάλει ουσιωδώς στο επελθόν αποτέλεσμα.